1963թ-ին Տանզանիայից մի աշակերտ, Էրաստո Մպեմբա անունով, իր ուսուցչին տվեց առաջին հայացքից հիմար հարց՝ ինչու է սառնարանում տաք պաղպաղակը ավելի արագ սառչում,քան սառը պաղպաղակը:Ուսուցիչը միայն ծիծաղեց Էրաստոյի վրա:

 Մի քանի տարի անց Մպեմբան նմանատիպ հարց ուղղեց ֆիզիկոց Դենիս Օսբորնին և առաջարկեց նրան փորձ կատարել՝ տեղադրելով սառնարանի մեջ երկու աման ջուր :Մի ամանի ջուրը պետք է լիներ 35 աստիճան,իսկ մյուսը ՝100:Էրաստոն հավատացնում էր ֆիզիկոսին,որ սառը ամանը ավելի շուտ կսառչի:

 Օսբորնը կատարեց այդ փորձը և համոզվեց ,որ տաք ջուրը ավելի արագ է սառչում: Ավելի ուշ նա Էրաստոյի համահեղինակությամբ գիտահետազոտական աշխատանք ներկայացրեց:Տաք ջրի արագեցված սառչելու էֆֆեկտը անվանվեց «Մպեմբայի էֆֆեկտ»:

 Իսկ ի՞նչն է տաք ջրին ստիպում սառչել ավելի արագ:Այս խնդիրը առայժմ մնում է անլուծելի գիտնականների համար: